Είτε

Έρημη Χώρα, του Loccus

Είτε ηχούν οβίδες

Είτε συρίζουν τα καλάσνικοφ

Καθώς τις σφαίρες τους βυθίζουν

Σε μελαμψό κορμί

Είτε στη σιγή

Με έναν τελευταίο παφλασμό

Χάνεσαι, ψυχή μου,

Στο αχερούσιο νερό

Είτε με εκκωφαντική αλαζονεία

Οι δράστες αθωώνονται

Είτε στη σιωπή

Τα θύματα τυλίγονται

Θ’ αναζητώ

Τον ήχο του τζιτζικιού

Που με ησυχάζει κάθε μεσημέρι

Της θάλασσας το φλοίσβο

Που διατρανώνει

Πειστικά πως είναι καλοκαίρι

Τον άνεμο

Που περνά γλυκά μες στις πευκοβελόνες

Τα καρφιά στο ηδύτατο κορμί σου

Που βάφουν παπαρούνες

Σσσσ...

Τζιτζίκι απλώς να ξάπλωνα

Να σε υμνούσα ζαλισμένη από τη ζέστη

Με ένα τραγούδι αδιάλειπτο

Ύμνος και κλαυθμός

Παραδίδομαι ολότελα

Σου παραδίδομαι

Το πηχτό σκοτάδι

Λαχταρά δυσωπώντας το ανέσπερο Φως.

(31 Ιουλίου 2014)

Μάης 2014 - Νότος

Ὁ πόλεμος στὶς μέρες μας παφλάζει

Μόλις ποὺ ἀκούγεται καθὼς

Ζωὲς χάνονται στὰ μέρη μας

Δὲν μᾶς ἀγγίζει κατάσαρκα –– εὐτυχῶς

Εἶναι τοῦ ξένου ὁ χαμὸς

Ψιθυριστὸς ἀνεπαίσθητος

Τραχιὰ ἡ ἀφή μας

Ἀπὸ τὴ σκοτούρα

Ὁ ἀδιάλειπτος βόμβος

Μηνυμάτων ἀνεπίδοτων

Πνίγει τὴ θύμηση

Εὔκολα ξεχνᾶς

Καθὼς λαχταρᾶς

Τὴ λήθη καὶ μιλᾶς

Γιὰ παραλίες μὲ μέλλον

Μὲ ὀμπρέλες πλουμιστὲς

Γιὰ δυνατότητες

Ποὺ τὸ ἀφτὶ σοῦ γλείφουν ὑποσχόμενες

Ἐνῶ ἡ ἴδια γλώσσα μ’ ἕνα συριγμὸ καταβροχθίζει

Τοὺς ἴδιους ξένους

Ξανὰ καὶ ξανὰ καὶ ξανά

Στὸ λυκαυγὲς ἑνὸς ποτοῦ μεθυστικοῦ

Πίνεις καὶ ξανανιώνεις

Πίνεις και ξεχνᾶς

Παραλογίζεσαι

Παραισθησιάζεσαι

Παραμυθιάζεσαι

Παραδίνεσαι μ’ ἕνα σπασμὸ

Στ’ ἀδράχτια τῆς πραγματικότητας

Λιγόθυμη

Παραλίγο –– εὐτυχῶς

Finland:Transformations of a Landscape - Φινλανδία: Μεταμορφώσεις ενός Τοπίου

© Evi Voulgaraki-Pissina

All pictures were taken at Sofia Conference center, Helsinki, on the occasion of a European Conference, organised by the International Association for Mission Studies (IAMS) on the theme: Mission and Money - Mission in the context of global inequalities (April 3.-6. 2014) ‖ Οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν στο Συνεδριακό κέντρο Σοφία, στο Ελσίνκι, με την ευκαιρία Ευρωπαϊκού Συνεδρίου που διοργάνωσε ο Διεθνής Σύνδεσμος Ιεραποστολικών Σπουδών, με θέμα: Ιεραποστολή και Χρήμα - Ιεραποστολή στο πλαίσιο των παγκόσμιων ανισοτήτων (3-5 Απριλίου 2014)

minimal or no electronic processing ‖ μηδαμινή ή καθόλου ηλεκτρονική επεξεργασία

Παρέα με τον Ισμαήλ

 Εύη Βουλγαράκη-Πισίνα, Ανεμώνη του βυθού. 

Σπουδή σε ακουαρέλα 15,2 x 10,2 εκ.

για μεγαλύτερο έργο, ακρυλικό σε καμβά.

Είμαι κλέφτρα χρόνου! Χασομερώ κάνοντας παρέα με τον Ισμαήλ, τον αγνό νεαρό βλαστό της Αιγύπτου, που θέλει να σμίξει με όλες τις Ευρωπαίες γυναίκες. Και σμίγοντας με μια, αλλάζει, μεταμορφώνεται, βαθύτατα αλλοιώνεται, επιστρέφει σε μια επώδυνη συνάντηση πολιτισμών. Κύκλος, φιλί, λογοτεχνία...

Τον χρόνο μου τον κλέβω απ’ τους δικούς μου. Θα τον χαρίσω διπλό. Δουλειές, καθαρίσματα, μαζέματα. Γραμμές καμπύλες, αγκαλιές, καθημερινότητα.

Είμαστε κλέφτες ψυχών. Εκείνων που θέλουν ή αναγκάζονται να σμίξουν μαζί μας, και τους κάνουμε το χάρο προξενιό. Ποτέ δεν θα το συνηθίσω αυτό. Ευρώπη, πολιτισμένη γραία, έχεις καταντήσει μια δράκαινα κακιά, ανθρωποβόρα. Γωνίες, τεθλασμένες, οργή, απελπισία... Ειδήσεις.

Τις ψυχές τις αρπάζουμε απ’ τα χέρια του Θεού. Διπλές και τρίδιπλες, σιγανές, αδιάλλειπτες οι προσευχές. Από το σκοτεινό βυθό, εις τόπον χλοερόν. Σιγανή βροχή στη χώρα του απείρου, θεολογία, λατρεία, μουσική...

Κουρσάρος Ποιητής

ΑΜΑΝΤΑ ΧΙΣΛΟΠ, Θάλασσα καὶ Ἀκτή (μεικτή τεχνική).

Ἕνας κουρσάρος ποιητὴς

Στὴ μαύρη του μὲ τύλιξε

Σημαία τῆς σιωπῆς

Μ’ ἕνα σπαθὶ δαμασκηνὸ

Μὲ κρύσταλλα καὶ κέραμους

Μ’ ἔσκισε ὣς τὸ λαιμό

Νά ’ταν ὁ Σὰρτρ καὶ ὁ Καμὺ

Νά ’ταν ἡ νεκροκεφαλὴ

Ὀσμίστηκα τὰ χνῶτα τοῦ θανάτου

Μὲ ὅπλο δάκρυ ἁρμυρὸ

Βγῆκα ἀπάνω στὸν ἀφρὸ

Ξαπόστασα στὸ κύμα τοῦ πελάγου

Ἕνας κουρσάρος ποιητὴς

Λουσμένος στὸ λευκό του φῶς

Τραγούδια ἔλεγε τῆς γῆς

Νιός, μαυρισμένος καὶ γυμνός

Λιαζότανε ἀμέριμνα

Θεὸς μοναχικός.

Ὕστερα ἔγινα πουλὶ

Μισότυφλo καὶ πέταξα

Πρὸς τὴν Ἀνατολή.

Σὰ νὰ μοῦ ἀχνογέλασε

Στὸ τέλος τῆς ἀφήγησης

Μὰ δὲν ξέρω τί ἀπέγινε.