Αγαπητέ Γέροντα Βασίλειε,
η πολυετής μας γνωριμία, η προσωπική μου εκτίμηση στο πρόσωπό σας και μια συνομιλία μας πριν λίγα χρόνια με κάνουν να σας απευθύνω το λόγο προσωπικά. Άλλωστε, δεν γνωρίζω κανέναν άλλο από τους παράγοντες του Όρους, πέραν της γνωριμίας που έχουμε με κάποιους από τα δελτία των ειδήσεων.
Ενώ ο κόσμος υφίσταται χαράτσια, κάποιοι διασφαλίζουν για τον εαυτό τους φορολογικά προνόμια;
Αυτό ανήκει στην Παράδοση εν θεολογική εννοία;
Με το να φορτώνετε με τα προνόμιά σας τον ελληνικό προϋπολογισμό, με αυτό τον τρόπο ακολουθείτε τα σταυρικά βήματα του Χριστού, του αίροντος τις αμαρτίες του κόσμου;
Κάθε θεολογία, όσο ωραία και να είναι διατυπωμένη, εκβάλλει σε δύο τρία βασικά και θεμελιώδη ζητήματα. Ρωτώ λοιπόν: μοναχισμός με μεταξωτά βρακιά ή μοναχική πτωχεία;
Μοναχισμός που ανεβοκατεβάζει κυβερνήσεις ή που έχει αποταχθεί τον κόσμο και τον μαμωνά;
Και αν υπάρχει όντως πρόβλημα σε κάποιες περιπτώσεις, τα μοναστήρια με τις off shore δεν μπορούν να αναλάβουν τους αδελφούς τους στην έρημο;
Το θυμό που προκύπτει στην ελληνική κοινωνία από όλα αυτά πώς θα τον διαχειριστούμε στα σχολεία εμείς, οι "άθεοι" θεολόγοι;
Ως πολίτες πώς θα απαντήσουμε στο αίτημα για ισονομία και όχι θεοκρατία;
Ως πιστοί θα σταθούμε διαφορετικά από τη στάση του Χριστού στους τρεις Πειρασμούς;
Εσείς πάλι, οι αθλητές του ασκητικού βίου, πώς θα διαχειριστείτε όλες αυτές τις επιτυχίες;
Με συγχωρείτε για την αναστάτωση και τη στεναχώρια. Δεν είναι καρπός αναίδειας, είναι εικόνα της δικής μας παντελούς αποτυχίας και κατά κόσμον απελπισίας. Σκέφτηκα ότι θα θέλατε να γίνετε μέτοχος των αποριών μας και ίσως και κάποιων εκ των βαρών μας. Γιατί και κάποιες φορές λυγίζουμε.
Ευλογείτε και εύχεσθε,
Ευαγγελία Βουλγαράκη
Υ.Γ. Η φωτογραφία τραβήχτηκε σε κάποιο μου ταξίδι από αεροπλάνο. Με όλη την αγάπη μου στο Όρος, που έτσι το φαντάζομαι, μες στον ουρανό.
