ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΜΜΕ: ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΔΙΑΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Στις 12-15 Μαΐου πραγματώθηκε στο συνεδριακό κέντρο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς στην Πυλαία Θεσσαλονίκης συνέδριο με θέμα: «Χριστιανισμός – Ορθοδοξία και Μέσα Ενημέρωσης στον Σύγχρονο Κόσμο». Το συνέδριο διοργάνωσε η Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας (Δ.Σ.Ο.). Μια άρτια διοργάνωση με πολλές διεθνείς συμμετοχές, και σε πολλά επίπεδα ξεχωριστά ενδιαφέρουσα.

Η Δ.Σ.Ο. 

 

Η Δ.Σ.Ο. είναι διακοινοβουλευτικό όργανο που δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία της Βουλής των Ελλήνων. Πέρισυ γιόρτασε τα 20 χρόνια από την ίδρυσή της. Σκοπός της είναι η σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των Ορθοδόξων σε κοινοβουλευτικό και πολιτικό επίπεδο, στη βάση της συνειδητοποίησης ότι «η Ορθοδοξία, με την κοινωνική, ιστορική και πνευματική σημασία της αποτελεί κοινή ιστορική πολιτιστική παράδοση και θρησκευτική έκφραση για το μισό περίπου του πληθυσμού της Ευρώπης» (Διακήρυξη Χαλκιδικής, 1993). Η Δ.Σ.Ο. υπηρετεί την ανάγκη παρουσίας της Ορθοδοξίας ως κοινής πολιτισμικής έκφρασης μεγάλου αριθμού Ευρωπαίων πολιτών στην διαμόρφωση της σύγχρονης Ευρώπης, οργανώνοντας συνέδρια, συναντήσεις, εκδόσεις και εκπαιδευτικές με την ευρύτερη έννοια ευκαιρίες. Χρηματοδοτείται από ειδικό κονδύλιο του προϋπολογισμού. Σήμερα μετέχουν ορθόδοξοι κατά το θρήσκευμα βουλευτές από: Αλβανία, Αρμενία, Βουλγαρία, Γεωργία, Ελλάδα, Εσθονία, Κύπρος, Καζακστάν, Λετονία, Λευκορωσία, Λιθουανία, Μολδαβία, Πολωνία, Ρουμανία, Ρωσική Ομοσπονδία, Σερβία, Μαυροβούνιο, Σλοβακία, Δημοκρατία της Τσεχίας, Ουκρανία και Φινλανδία καθώς και ομάδες βουλευτών από: Αυστραλία, Η.Π.Α., Ασία και Αφρική. Είναι μια πραγματικά σημαντική πολιτική διοργάνωση στο χώρο της Ορθοδοξίας, σε υψηλότατο επίπεδο.

Παράλληλα, μέσα στα συνέδρια της Δ.Σ.Ο. αποτυπώνεται η ποικιλία του ορθόδοξου κόσμου, με τις δυσκολίες και τα προβλήματά του, τις αρετές του και ανεπάρκειές του, τις αντιφάσεις και τα κοινά του χαρακτηριστικά. Αξίζει να σημειωθεί η ελληνική πρωτοπορία στην ίδρυση αυτού του οργανισμού και ιδιαίτερα η προσωπική συμβολή του κ. Κώστα Μυγδάλη, Συμβούλου της Δ.Σ.Ο., ο οποίος χρόνια στηρίζει αυτό το έργο: να κτίζει γέφυρες στον Ορθόδοξο κόσμο.

Το Συνέδριο 

 

Κατά την επίσημη έναρξη στις 12 Μαΐου παρευρέθησαν και χαιρέτησαν οι επίσημοι, ο μητρ. Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμος, μέλη του Κοινοβουλίου και εκπρόσωποι δημοσιογραφικών φορέων. Κεντρική ομιλία είχε ο βουλευτής κ. Αναστάσιος Νεράντζης, γεν. γραμματέας της Δ.Σ.Ο. και ο μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ιερόθεος, με θέμα: «Χριστιανισμός – Ορθοδοξία –Δημόσιος χώρος».
Η Τρίτη 13 Μαΐου είχε δύο πρωινές και δύο απογευματινές θεματικές ενότητες:

1. Επικοινωνιακή Θεολογία και Πολιτική. 

 

Στην ενότητα αυτή ξεχωρίσαμε την εισήγηση του κ. Ιωάννη Πέτρου, με θέμα: «Θρησκεία, Επικοινωνία και Δημόσιος Χώρος», ο οποίος επεσήμανε τη φθορά του θεολογικού λόγου το τελευταίο διάστημα, χάρη στην απροϋπόθετη χρήση του, ιδίως στο διαδίκτυο. Εξάλλου, μίλησαν ο καθ. Βάλερι Αλεξέγιεφ, ο οποίος μεταξύ άλλων ανέπτυξε και το θέμα της ενημερωτικής σύγχυσης στην περίπτωση της Ουκρανίας, ο κ. Ανδρέας Λουδάρος, διευθ. του Πρακτορείου Εκκλησιαστικών Ειδήσεων (Δόγμα), και ο κ. Ευστάθιος Λιανός Λιάντης σχετικά με τη διαμόρφωση του vox populi (της εκκλησιαστικής αυτοσυνειδησίας του σώματος της Εκκλησίας σε βάθος χρόνου) στην ιστορική πορεία του Ανατολικού Χριστιανισμού.

2. Η Θρησκεία μεταξύ Λαϊκισμού και Αυθεντικότητας. 

 

Αξιοσημείωτη η βιντεοσκοπημένη εισήγηση του κ. Bruce Clark, συντάκτη θρησκευτικών θεμάτων του περιοδικού Economist. Παρόμοια, αυτή του Βούλγαρου βουλευτή κ. Βόλεν Σιντέροφ, που προτείνει μια δυναμική επικοινωνιακή είσοδο της θρησκείας στο δημόσιο χώρο, η οποία όμως θέτει αρκετά θέματα προς συζήτηση. Πολυεπίπεδο και το μοίρασμα της βατικάνειας επικοινωνιακής εμπειρίας από τον κ. Μάρκο Πολίτη, εμπειρογνώμονα σε θέματα του Βατικανού. Εδώ εντυπωσίασε ιδίως η εισήγηση του κ. Ιχσάν Γιλμάζ, προσκεκλημένου ομιλητή, καθηγ. στο Faith University της Κωνσταντινούπολης, που ανέπτυξε με βάση το τουρκικό παράδειγμα το θέμα: «Κρατική Εξουσία, Θρησκεία και ΜΜΕ», και επικέντρωσε μεγάλο ενδιαφέρον στη συζήτηση.

3. Εκκλησία και Κοινωνικά Δίκτυα. 

 

Μια κριτική προσέγγιση εισηγήθηκε ο δρ. Χρήστος Τσιρώνης, μιλώντας με θέμα: «Εκκλησία, Κοινοτικοί Δεσμοί και Κοινωνικά Δίκτυα», ενώ την ανάγκη εκπαίδευσης στη χρήση των δικτύων εισηγήθηκε ο κ. Φίλιπ Λη στην ομιλία του με θέμα: «Δικαιώματα στην Επικοινωνία, Οικουμενικός και Διαθρησκειακός Διάλογος». Ο κ. Τζορτζ Αλεξάντερ μίλησε για την «Αναζήτηση της Ενωμένης Χριστιανικής Ορθόδοξης Μαρτυρίας μέσα από τα ΜΜΕ», μιλώντας και από τη σκοπιά των προχαλκηδόνιων Ορθοδόξων Εκκλησιών, αναπτύσσοντας τη σημασία της για τη διεθνή απήχηση της Ορθοδοξίας.

4. Ενημέρωση – Λατρεία – Ενότητα. 

 

Ενδιαφέρουσες όλες οι περιστρεφόμενες γύρω από ζητήματα λατρείας εισηγήσεις, με τον π. Μιχαήλ Ντούντκο της εφημερίδας Ορθόδοξη Μόσχα, τον π. Ζίβκο Πανέβ, καθηγ. στον Άγιο Σέργιο στο Παρίσι, την κα Βλάντα Βαλστάιν, διευθύνοντα σύμβουλο Επικοινωνίας της Ορθ. Εκκλησίας της Φινλανδίας και τον κ. Σεργκέι Τσάπνιν, Συντάκτη του περιοδικού του Πατριαρχείου της Μόσχας.
Το σύνολο των εισηγήσεων μπορεί να δει κανείς σε βιντεοσκόπηση στο ιστολόγιο Νυχθημερόν του π. Παναγιώτη Καποδίστρια, από όπου και η φωτογραφία.

Η τρίτη και τελευταία μέρα του συνεδρίου είχε σεμιναριακό χαρακτήρα. Καθηγητές δημοσιογραφίας και έγκριτοι δημοσιογράφοι ανέπτυξαν πτυχές του ευρύτερου θέματος «[Δημοσιογραφική] Δεοντολογία και Ηθική». Μίλησαν οι: Γιάννης Κοτσιφός, Έλσα Δεληγιάννη, Περικλής Πολίτης, Χρήστος Φραγκονικολόπουλος, Δήμητρα Δημητρακοπούλου, Σοφία Καρεκλά, Αντώνης Σκαμνάκης, Δημήτρης Αθανασόπουλος και Γιάννης Αγγέλου.

Ειδικότερη αναφορά οφείλεται στην εισήγηση του δρ. Κώστα Μυγδάλη, Συμβούλου της Δ.Σ.Ο., ο οποίος μίλησε με θέμα: «Σύνοδος Ορθοδόξου Εκκλησίας 2016 – Πολιτική – ΜΜΕ». Στο πλαίσιο της ομιλίας του τόνισε την ξεχωριστή σημασία του γενονότος της Πανορθόδοξης Μεγάλης Συνόδου, και εξήρε την αναγκαιότητα να μην αντιμετωπιστεί από τα ΜΜΕ ως ένα τρέχον γεγονός της καθημερινότητας, αλλά να αναπτυχθεί μια στρατηγική δημοσιότητας αντίστοιχη με τη σπουδαιότητα του γεγονότος.

Ανταποκρινόμενη ουσιωδώς στην έκκληση κατ’ ουσίαν του Κ. Μυγδάλη, η εφημερίδα Χριστιανική προσφέρθηκε να διαθέσει όλες τις δυνάμεις της στην κάλυψη του γεγονότος, του προσυνεδριακού διαλόγου, των θεμάτων που θα απασχολήσουν τη Σύνοδο, και βέβαια την ίδια τη συνοδική διαδικασία καθώς και την επεξεργασία και σε βάθος ανάλυση των αποφάσεων και της σημασίας τους.

Έτσι, το Συνέδριο εκτός από την αξία των εισηγήσεών του καθαυτή, παράγει μία αλυσίδα γεγονότων με πρακτικές συνέπειες. Πέρα από τη συγκεκριμένη ανταπόκριση της εφημερίδας Χριστιανική, ένα διορθόδοξο δίκτυο δημοσιογράφων και ανθρώπων που εργάζονται στον τομέα της ενημέρωσης είναι επίσης εν τω γενάσθαι, το οποίο ελπίζουμε να παραγάγει μονιμότερο θετικό έργο με διακριτά αποτελέσματα.

 

Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στο τρέχον έντυπο φύλλο της εφημερίδας Χριστιανική (918).

Μια Σχεδόν Συνηθισμένη Μέρα

Δεν είμαι φωτογράφος. Μεριάζω με σέβας όταν βλέπω επαγγελματίες, κάνω χώρο. Είμαι απλά πολίτισσα. Και ως πολίτισσα μετέχω στα κοινά. Είναι κάποιες στιγμές κοινές που δεν θέλει κανείς να λησμονήσει, που τις καταγράφει σαν σε προσωπικό ημερολόγιο. Σαν τη σημερινή μέρα. Λιγοστές φωτογραφίες, μια σπασμένη πολιτική αφήγηση από έναν άνθρωπο που βρέθηκε απλώς εκεί. Βρέθηκε, γιατί πήγε.

Αυτές οι δουλειές γίνονται νύχτα, κι οι πολίτες τις πληροφορούνται συνήθως το επόμενο πρωί. Χαράματα, και διαταράχθηκε μια συνηθισμένη μέρα, αναβλήθηκαν δουλειές αναπόδραστες, η ήρεμη φιλοσοφική διάθεση του πρωινού καφέ χάθηκε στη στιγμή, μόλις το έμαθες:

Χτύπησαν την ΕΡΤ.

Κυκλοφορείς με ρυθμό jogging στα social media, όσο για να βεβαιωθείς, μα δεν χασομεράς καθόλου. Κατευθύνεσαι εκεί, εκεί όπου νιώθεις υποχρέωση να είσαι.

Θα ήταν μια συνηθισμένη μέρα και το ρεύμα των εργαζομένων αδιατάραχο θα κυλούσε στις δουλειές, αν το κλειστό ρεύμα της ανόδου δεν φώναζε από μακριά, πως κάτι τρέχει. 

Παρκάρεις κι εσύ μακριά, και τρέχεις.

Μέρα λαμπρή μα μοιάζει σαν υπόθεση λιγοστών εργαζομένων κι ενός συναφιού δημοσιογράφων, σκέφτεσαι. Ίσως όμως πάλι αν κάποιος μόλις νωχελικά τεντώνεται, να βλέπει μόνο τον ολόλαμπρο, υποσχόμενο ουρανό, και δεν μπορεί να ξέρει τι ανησυχίες μοιράζεται τούτος ο κόσμος, ο κοντά στην πύλη. Πρωί ακόμη, μουδιασμένα ανακλαστικά, πολιτική κόπωση.

Η βροχή αρχίζει, σε αδιάψευστη μέρα και ώρα, και το κουρελιασμένο πανώ "Εργάτες [ενωμένοι] ποτέ [νικημένοι]" διαψεύδει ήδη την πραγματικότητα της νίκης, διαψεύδει και την ελπίδα ίσως, μαρτυρεί πιθανώς μονάχα τα κουρέλια που απομείναμε.

Βρέχει για τα καλά, και οι λιγοστοί πολίτες, που δεν θέλουν να λακίσουν, τρυπώνουν στα υπόγεια γκαράζ, ανάμεσα στις κλούβες.

Δεν έχει θέα εδώ, δεν έχει αέρα, αλλά μπορείς να δεις λιγάκι στη βιτρίνα που αντανακλά στο βάθος την κατάσταση. Σίγουρα τη διάλεξαν τη μέρα βροχερή, κι ο κόσμος δυσκολεύεται.

Για καλή τύχη δεν κρατάει πολύ η βροχή. Βρεγμένο το οδόστρωμα, μα ο ουρανός καταγάλανος και πάλι. Μόνο ο ουρανός μοιάζει σημείο σταθερό στην τοπιογραφία των τελευταίων χρόνων.

Κόσμος υπάρχει κι άλλος στην Πλατεία Αγίας Παρασκευής, μα οι κλούβες και τα ΜΑΤ δεν αφήνουν κανέναν να περάσει.

Ξαναμαζευόμαστε κοντά στην πόρτα, ο ένας δίπλα στον άλλο. Μιλάς με ανθρώπους κι αφουγκράζεσαι.

Ο Γιώργος Κογιάννης, τέως διευθυντής ειδήσεων, είναι και σήμερα εκεί. Δεν λείπει το κουράγιο, δεν λείπει χαμόγελο στους εμπειροπόλεμους.

Τα όπλα μας είναι λοιπόν τόσο διαφορετικά, όσο χτυπητή είναι η αντίθεση στα χρώματα.

Η πόρτα της ΕΡΤ με χειροπέδες, η δημοκρατία αιχμάλωτη.

Πρέπει να φύγω, έχω κατεπείγουσες δουλειές. Ο ουρανός έχει ανοίξει και κόσμος έρχεται. Οι άνθρωποι της ενημέρωσης είναι εκεί, φορέας και θέμα του ρεπορτάζ.

Ήθελα να το μοιραστώ, κι ας σημάνει ξενύχτι το βράδυ. Σκυτάλη είναι, την παραδίδω.

Για το μαύρο της ΕΡΤ

Μαύρο στην Ενημέρωση; Μνημείο Φασισμού

Πρωτοβουλία Χριστιανών κατά του Εθνοφυλετισμού, Νεοφασισμού, Νεοναζισμού
http://www.facebook.com/groups/christianantirafana/
e-mail: christianantirafana@yahoo.gr

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΗΣ ΕΡΤ
ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΔΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ

12 Ιουνίου 2013

Η κυβέρνηση με μια μελετημένη και ακαριαία κίνηση ανακοίνωσε το κλείσιμο της δημόσιας τηλεόρασης με πρόσχημα τον εξορθολογισμό των δαπανών. Η κατάργηση της ΕΡΤ Α.Ε. και η σχετική ανακοίνωση του Κυβερνητικού Εκπροσώπου αποτελούν μνημείο κυβερνητικής αυθαιρεσίας και φασιστικού λόγου. Η δημόσια τηλεόραση παρά τις δομικές της παθογένειες –για τις οποίες ευθύνεται η κομματοκρατία– αποτελεί κοινό αγαθό του ελληνικού λαού και συμβάλει σημαντικά στην πολιτιστική του καλλιέργεια και στην ενημέρωσή του. Η Πρωτοβουλία Χριστιανών κατά του Εθνοφυλετισμού, Νεοφασισμού, Νεοναζισμού καταδικάζει την επιλογή της κυβέρνησης και καλεί τα μέλη της μαζί με όλο τον ελληνικό λαό να υπερασπιστούν τον δημόσιο χαρακτήρα της τηλεόρασης και το δικαίωμα στην ενημέρωση.

Νo pasaran!

Στο ραδιομέγαρο, αξημέρωτα της 12ης Ιουνίου.

Όταν η κοντινή εκείνη βροντή συντάραξε συθέμελα το σπίτι και έριξε το ρεύμα, η σιωπή έγινε άξαφνα εκκωφαντική. Όλες οι επικοινωνίες διακόπηκαν. Μόνο μια δυνατότητα επικοινωνίας έμεινε δυνατή, μια δυνατότητα που δεν έχει χρεία τεχνολογίας. Κοίταξα λοιπόν τον ουρανό, μα κι αυτός αγωνιούσε. Όχι μόνο αγωνιούσε, αλλά θρηνούσε. Τα δάκρυά μου δεν έτρεχαν τόσο άφθονα όσο η βροχή, σε ένα ξέσπασμα μεγαλειώδες, δραματικό, όσο και καθαρτήριο. Το αλμυρό νερό των δακρυγόνων αδένων μου έσμιξε με το γλυφό του ουρανού… Πήρα κουράγιο.

Η βροντή με διέκοψε πάνω που καλούσα τους πιο επίλεκτους από τους διαδικτυακούς μου φίλους σε μια εκδήλωση για τη σωτηρία της ΕΡΤ που λαμβάνει χώρα στο Παρίσι. Έναν έναν τους σκεφτόμουν, και είναι πολλοί. Πάνω από μισάωρο ασχολιόμουν με αυτό και κόντευα να ολοκληρώσω όταν έπεσε το ρεύμα. Φοβήθηκα για τον υπολογιστή μου, γνωρίζοντας καλά πως ό,τι χαλάει δύσκολα φτιάχνει σε μνημονιακούς καιρούς.

Μα το κλάμα του ουρανού με ησύχασε. Δεν θρηνώ μόνη. Άνοιξα δειλά το μηχάνημα, και σε λίγο θα πιάσω πάλι το ίδιο εργόχειρο. Όταν πέφτουμε, σηκωνόμαστε. Όταν χάνουμε, ξαναπροσπαθούμε. Όταν κάνουμε λάθος, αρχινάμε πάλι απ’ την αρχή.

Θα πει κανείς, γιατί έχει σημασία να καλέσεις τους φίλους σου σε μια εκδήλωση για τη δημόσια τηλεόραση που γίνεται στο Παρίσι; Θα πάνε πολλοί;

Όχι, μα όλοι θα ξέρουν ότι δεν είμαστε μόνοι. Ότι και άλλοι νοιάζονται. Ότι σε εμάς όμως πέφτει ο κλήρος να κρατήσουμε αυτό το μετερίζι, το μετερίζι του δικαιώματος στην ενημέρωση, το μετερίζι της δημοκρατίας.

Όσοι νομίζουν ότι όλα είναι προδιαγεγραμμένα και δεν έχουν τη γενναιοψυχία να σταθούν ενώπιων των Μήδων που θα διαβούνε (αν διαβούνε), ίσως το ξανασκεφτούν. Όσοι πιστεύουν ότι δεν υπάρχει αγώνας χαμένος, παρά μόνο αυτός που δεν δόθηκε ποτέ, θα στηριχτούν. Όσοι παλεύουν χωρίς να έχουν στο νου τους την έκβαση της μάχης, ακολουθώντας μια εσώτατη φωνή, θα πάρουν κουράγιο. Όσοι βρέχονται την ώρα τούτη, θα ζεσταθούν. Όσοι νυστάζουν, θα αντέξουν. Όσοι φοβούνται, θα ξεθαρρέψουν. Όσοι αμφιβάλλουν, θα πιστέψουν.

Μόνο εκείνοι που πίσω από τις φλύαρες εξυπνάδες ή τις ανοησίες τους κρύβουν τα βαθιά ιδιοτέλειά τους, θα ζήσουν στη μοναξιά της ιδιωτείας και ακοινωνησίας τους. Δεν τους φταίει για την κόλαση ο ουρανός.

Πιάνω ξανά το εργόχειρο σε λίγο. No pasaran, αδέρφια. Πρέπει να κρατήσουμε αυτό το μετερίζι, με φόβο, κούραση και βροχή, μέχρι να σμίξουν με τις δυνάμεις μας κι άλλοι κι άλλοι.

Στην πρώτη γραμμή πρέπει να σταθεί η γενιά μου, οι γονείς, εμείς που δεν μπορούμε να παραδώσουμε στα παιδιά μας καμένη γη, που δεν θα επιτρέψουμε ποτέ να ζήσουν τα παιδιά μας στη σκιά του φασισμού.

Δεν υπάρχουν πιο σκληροί πολεμιστές απ’ τις μανάδες.

Νo pasaran